بنیاد ایمان مسیحی - قسمت هفتم - مفهوم صليب و كفارۀ مسیح (1)


درس‌ ششم‌ 

علل قربانی در کتابمقدس



در مبحث قبلی‌ ديديم‌ كه‌ چطور همه‌ گناه‌ كرده‌اند و گناه‌ چه‌ نتايج‌ وحشتناكي‌ دارد. 


يكي‌ از اين‌ نتايج‌، دوري‌ و جدايي‌ از خداست‌. گناه‌ باعث‌ شده‌ كه‌ خدا روي‌ خود را از ما برگرداند و رابطه‌ ما با خدا قطع‌ شود. 


خدا ما را دوست‌ دارد اما گناه‌ ما را دوست‌ ندارد. اما او چون‌ قدوس‌ است‌ نمي‌تواند با انسان‌ گناهكار رابطه‌ برقرار كند و چون‌ عادل‌ است‌ نمي‌تواند گناه‌ را ناديده‌ بگيرد. چون‌ اگر گناه‌ را ناديده‌ بگيرد، عدالت‌ او خدشه‌ دار مي‌شود.

 از طرفي‌ چون‌ خدا انسان‌ را دوست‌ دارد نمي‌تواند نسبت‌ به‌ او بي‌تفاوت‌ باشد براي‌ همين‌ راهي‌ براي‌ برقراري‌ ارتباط‌ مجدد مهيا مي‌كند. راهي‌ كه‌ توسط‌ آن‌ جريمۀ‌ گناه‌ ما پرداخت‌ مي‌شود و گناه‌ ما آمرزيده‌ مي‌شود. 

در این درس و چند بخش بعدی مي‌خواهيم‌ به‌ اين‌ سؤال‌ مهم‌ كه‌ «به‌ چه‌ وسيله‌ گناه‌ من‌ آمرزيده‌ مي‌شود؟» بپردازیم و پاسخ بدهيم‌.


 خداوند از ابتدا براي‌ بخشش‌ گناهان‌ انسان‌، خون‌ را مقرر مي‌كند. ما بوسيله‌ انجام‌ كارهاي‌ خوب‌، رياضت‌ و غيره‌ بخشيده‌ نمي‌شويم‌. خون‌ تنها وسيله‌اي‌ است‌ كه‌ مي‌تواند جريمه‌ گناهان‌ ما را بپردازد. 


شايد براي‌ ما اين‌ سؤال‌ پيش‌ بيايد چرا خون‌؟ 

براي‌ اينكه‌ خدا نشان‌ بدهد كه‌ چقدر مسئله‌ گناه‌ براي‌ او سنگين‌ است‌ و بهاي‌ سنگيني‌ براي‌ جريمة‌ آن‌ بايد پرداخت‌ شود. حيات‌ هر موجودي‌ در خون‌ است‌ بنابراين‌ خون‌ گرانبهاترين‌ چيزي‌ است‌ كه‌ هر موجودي‌ دارد.

 از طرفي‌ خون‌ جواب‌ خون‌ است‌! كلام‌ خدا مي‌گويد «مزد گناه‌ مرگ‌ است‌.» پس‌ تنها يك‌ جريمه‌ قابل‌ قبول‌ است‌ و آن‌ خون‌ مي‌باشد. 


در خصوص ابراهیم، می بینیم که خداوند به وی فرمان می دهد که تنها پسرش یعنی اسحق را قربانی نمائید. ابراهیم اطاعت می کند و در حینی که مشغول انجام ارادۀ خدا می باشد، خدا مانع قربانی کردن اسحق می گردد و به جای اسحق، قوچی را برای قربانی می فرستد. در پیدایش فصل 22 آیات 10 الی 13 می خوانیم که قوچ شاخ هایش در میان شاخه های درختی گیر کرده بود، که این نمادی از قربانی شدن عیسی مسیح بر روی صلیب جلجتاست در حالی که تاجی از خار بر روی سر دارد.


لاويان‌ 17 :11؛ حیاتِ هر جاندار در خون است، و من آن را بر مذبح به شما داده‌ام تا برای جانهای شما کفّاره کند؛ زیرا خون است که به واسطۀ حیاتش کفّاره می‌کند.


عبرانيان‌ 9 :22؛ در حقیقت، بنا بر شریعت، تقریباً همه چیز به وسیلۀ خون پاک می‌شود و بدون ریختن خون، آمرزشی نیست.


عبارت کفاره، به معنای پوشش است (کفاره کردن یعنی پوشانیدن)


 براي‌ اينكه‌ اين‌ مسئله‌ براي‌ انسان‌ خوب‌ روشن‌ شود وقتي‌ خدا موسي‌ را فرستاد توسط‌ شريعتي‌ كه‌ به‌ موسي‌ داد سيستم‌ قربانيها را برقرار كرد.



لاويان‌ 1 :1ـ6؛ خداوند موسی را فرا خواند و از خیمۀ ملاقات با او سخن گفت و فرمود: بنی‌اسرائیل را خطاب کرده، بدیشان بگو: هرگاه کسی از شما هدیه‌ای به خداوند تقدیم کند، باید هدیۀ خود را از چارپایان یعنی از رمه یا گله تقدیم نماید. اگر هدیۀ وی قربانی تمام‌سوز از رمه باشد، گاوِ نرِ بی‌عیب تقدیم کند. آن را به دَرِ خیمۀ ملاقات بیاورد تا مقبول درگاه خداوند افتد .او باید دست خود را بر سر قربانی تمام‌سوز بگذارد، و برایش مقبول خواهد افتاد تا به جهت او کفّاره کند .آنگاه گاو را در حضور خداوند ذبح کند، و پسران هارون، یعنی کاهنان، خون آن را بیاورند و بر دورتادورِ مذبح که نزد دَرِ خیمۀ ملاقات است، بپاشند. سپس پوست قربانی تمام‌سوز را بکند و آن را قطعه‌قطعه کند.


 لاویان 4 :1 الی3؛ خداوند موسی را خطاب کرده، گفت: به بنی‌اسرائیل بگو: اگر کسی ناخواسته گناه ورزد و یکی از اموری را که خداوند انجام آن را منع کرده است، به عمل آورد، اگر گناه از کاهنِ مسح‌شده سر زده باشد و بدین‌گونه قوم تقصیرکار شده باشند، باید به جهت گناهی که مرتکب شده است گوسالۀ نرینه‌ای بی‌عیب از رمه به عنوان قربانی گناه به خداوند تقدیم کند.


همچنین اشعیای نبی، 700 سال قبل تجسم مسیح، درمورد صلیب او در فصل 53 آیات 7 الی 10 میگوید؛ .. مثل بره ای که برای ذبح می برند... همچنان دهان خود را نگشود... جان او را قربانی گناه ساخت.





تكليف‌ براي‌ شاگرد 

 ***********

  1. دیدگاه شما قربانی، درمورد قربانی چیست؟








بحث

0 نظرات